نرمکننده طبیعی آب – جنگلهای حرّا
منطقه حفاظتشده جنگلهای حرّا در استان هرمزگان ایران قرار دارد. گونههای جنگل حرّا یکی از ویژگیهای منحصربهفرد اکوسیستم سواحل جنوبی ایران هستند که بهصورت پراکنده از تنگه هرمز تا شرق و اقیانوس هند در سواحل عمان دیده میشوند.
ابوعلی سینا، دانشمند بزرگ ایرانی، درختان این جنگلها را «مانگرو» نامیده است. این درختان ۳ تا ۶ متر ارتفاع دارند و دارای شاخوبرگ سبز روشن هستند. حرّا درختی است که در آب شور و شیرین (آب لبشور) زندگی میکند و هنگام مد در آب فرو میرود. پوست این درخت خاصیت تصفیهکننده دارد؛ بهگونهای که بخش شیرین آب دریا را جذب کرده و نمک آن را دفع میکند. در واقع، درخت حرّا یک آبشیرینکن طبیعی بهشمار میرود.
یکی از شگفتانگیزترین پدیدههای طبیعی جهان همین جنگلهای حرّا هستند که با جزر و مد دریا زیر آب رفته و دوباره از آب بیرون میآیند؛ پدیدهای که هر شش ساعت یک بار تکرار میشود. جنگلهای حرّا را همچنین «جنگلهای دریایی» مینامند، زیرا این گیاه سازگاری ویژهای با آب شور دارد و قادر است آن را تصفیه کرده و برای رشد خود استفاده کند. بهعبارتی، پوست این درخت مانند یک دستگاه آبشیرینکن طبیعی عمل میکند و آب شور را به آب شیرین تبدیل میسازد. لازم به ذکر است که مساحت این جنگلهای دریایی حدود ۹ هزار هکتار است.